Poetycki zwięzły minimalizm = haiku

W nawiązaniu do poprzedniej notki o filozofii tworzenia Alicji Słowikowskiej – tak brzmi japońskie haiku najlepszych mistrzów. Muszę przyznać, że sama też jestem zafascynowana prostotą i wielką zwięzłością haiku.

Nie mogę już odróżnić snu od jawy.
Na jaki świat obudzę się
Z tego niesamowitego snu?Ekazome Emon

 

Nie myślę, że jestem warta, żeby ze mną się liczyć,
Ale czasem nawet dla mnie
Niebo i ziemia to za mało.Kujo Takeko

 

Rok za rokiem
Ja w masce małpy –
Prawdziwa małpa. Basho

 

Koniec podróży –
Ciągle żyję – tu,
Tego jesiennego wieczora.Basho

 

Tą drogą
Nikt nie idzie
Tego jesiennego wieczoru.Basho

 

Chodź, patrz
Na prawdziwe kwiaty
Bolesnego świata.Basho

 

Samotność –
Świerszczyk w klatce
Na ścianie.Basho

 

Jakże chciałbym zobaczyć
Między kwiatami o świcie
Twarz Boga.Basho

 

Godny podziwu
Ten kto nie pomyśli: „Życie mija”
Widząc błyskawicę.Basho

 

Nigdy nie zapominaj:
Chodzimy nad piekłem
Oglądając kwiaty.Issa

 

Coraz to bliżej
Raju –
Jak zimno.Issa

 

Niebo tego świata –
Odtąd każdy rok
Jest wygraną.Issa

 

Książka z papieru czerpanego z haiku, mat. internetowe